Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Elektyw I - Technologia przemysłów węglowodanowych

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: T.KTW.9RWWX.SI.TTZTX Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Elektyw I - Technologia przemysłów węglowodanowych
Jednostka: Katedra Technologii Węglowodanów
Grupy: Technologia Żywności, 5 semestr, stacjonarne, obowiązkowe
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Skrócony opis:

Przedmiot ma na celu zapoznanie studentów z problematyką przemysłów przerabiających surowce węglowodanowe: cukrownictwo, przetwórstwo ziemniaka i cukiernictwo, obejmującą zagadnienia teoretyczne i zasady praktyki przemysłowej.

Pełny opis:

Cel przedmiotu: Zapoznanie studentów z problematyką przemysłów przerabiających surowce węglowodanowe: cukrownictwo, przetwórstwo ziemniaka i cukiernictwo, obejmującą zagadnienia teoretyczne i zasady praktyki przemysłowej.Tematyka wykładów obejmuje:

1) Zakres przedmiotu – przemysły węglowodanowe

2) Przemysł cukrowniczy: surowce stosowane do produkcji cukru

3) Produkcja cukru

4) Przemysł ziemniaczany: właściwości technologiczne surowca ziemniaczanego

5) Produkcja spożywczych przetworów z ziemniaka

6) Produkcja skrobi

7) Produkcja hydrolizatów skrobiowych

8) Produkcja skrobi modyfikowanych

9) Przemysł cukierniczy: surowce stosowane w cukiernictwie

10)Produkcja karmelków

11)Produkcja czekolady

Tematyka ćwiczeń

1) Badanie charakterystyki produktów i półproduktów przemysłu cukrowniczego. Określenie czystości i jakości cukrów różnego pochodzenia. Ilościowa analiza surowców cukrowniczych oraz technologicznych produktów ubocznych.

2) Teoretyczne podstawy wiedzy o biopolimerach pochodzenia roślinnego. Morfologia i skład chemiczny ziemniaka. Ocena zawartości skrobi, wyosabnianie skrobi metodą laboratoryjną. Badania morfologiczne skrobi różnego pochodzenia botanicznego. Jakościowa ocena krochmali technicznych

3) Przydatność technologiczna ziemniaka. Typy kulinarne ziemniaków. Jakościowa i sensoryczna ocena ziemniaków jako produktów spożywczych. Normatywne analizy suszonych produktów ziemniaczanych

4) Chemiczna modyfikacja jako narzędzie do modyfikacji właściwości skrobi. Analiza przemysłowych produktów na bazie hydrolizatów skrobiowych z uwzględnieniem właściwości reologicznych, rozpuszczalności oraz stopnia hydrolizy

5) Cukiernictwo oraz analiza miodu. Badanie właściwości użytkowych produktów cukierniczych: kakao, czekolada, produkty na bazie karmelu. Analiza miodów nektarowych i spadziowych. Identyfikacja zafałszowań miodu, aktywności enzymatycznej.

Literatura:

Encyklopedia techniki: Przemysł spożywczy, WNT, Warszawa 1978.

Nikiel S.: Cukrownictwo, WSiP, Warszawa 1996.

Nowotny F. (red.): Technologia przetwórstwa ziemniaczanego, WNT, Warszawa 1972.

Pałasiński M. (red.): Technologia przetwórstwa węglowodanów, Kraków 2005.

Efekty uczenia się:

Wiedza

Zna właściwości surowców i produktów węglowodanowych. Jest w stanie scharakteryzować podstawowe procesy jednostkowe w technologii węglowodanów. Rozpoznaje maszyny i urządzenia niezbędne w produkcji sacharozy, miodu, skrobi i innych polimerów sacharydowych. Potrafi zdefiniować i wyjaśnić podstawowe operacje jednostkowe w przetwórstwie ziemniaczanym. Rozróżnia poszczególne produkty i wskazuje technologie ich otrzymywania.

Zna podstawy chemii i chemii fizycznej węglowodanów. Potrafi scharakteryzować wpływ budowy molekularnej sacharydów na ich właściwości fizykochemiczne i aplikacyjne. Zna i rozróżnia produkty modyfikacji polisacharydów o znaczeniu aplikacyjnym. Potrafi zdefiniować ich właściwości oraz wskazać metody ich otrzymywania.

Posiada wiedzę o budowie i funkcji enzymów oraz mikroorganizmów stosowanych w chemii i technologii węglowodanów. Potrafi zdefiniować reakcje z ich udziałem oraz zna możliwości sterowania procesami enzymatycznymi w przetwórstwie węglowodanów

Umiejętności

Przeprowadza podstawowe analizy fizykochemiczne produktów i surowców węglowodanowych metodami chemicznymi, fizycznymi i instrumentalnymi. Posługuje się specyficzną aparaturą naukową do ilościowego określania zawartości sacharydów (sacharoza, skrobia). Korzysta z wiskozymetru w celu określenia parametrów mechanicznych kleików skrobiowych i roztworów dekstryn.

Samodzielnie przeprowadza proces wyosabniania skrobi oraz określa morfologię skrobi różnego pochodzenia. Analizuje nieskrobiowe polisacharydy w produktach spożywczych oraz materiale biologicznym. Wykrywa zafałszowania produktów węglowodanowych oraz szacuje ich, jakość.

Potrafi weryfikować wyniki badań laboratoryjnych oraz krytycznie je interpretować. Prezentuje wyniki badań w postaci zwięzłych raportów (sprawozdań).

Posługuje się prostymi testami enzymatycznymi umożliwiającymi właściwości produktów bogatych w węglowodany. Przeprowadza enzymatyczne reakcje transformacji węglowodanów.

Kompetencje społeczne

Kreatywnie rozwiązuje problemy analityczne. Potrafi pracować w grupie i ma zdolność do wyrażania obiektywnych ocen pracy swojej oraz zespołu.

Postrzegając relacje pomiędzy procesami technologicznymi a ich wpływem na środowisko naturalne postępuje zgodnie z zasadami etyki wykazując otwartość na problemy współczesnej technologii.

Metody i kryteria oceniania:

Na ocenę 2

Nie umie sformułować właściwości surowców i produktów węglowodanowych. Nie jest w stanie scharakteryzować podstawowych procesów jednostkowych w technologii węglowodanów. Nie rozpoznaje maszyn i urządzeń niezbędnych w produkcji sacharozy, miodu, skrobi i innych polimerów sacharydowych. Nie rozróżnia poszczególnych produktów i nie wskazuje technologii ich otrzymywania.

Nie zna podstaw chemii i chemii fizycznej węglowodanów. Nie potrafi scharakteryzować wpływu budowy molekularnej sacharydów na ich właściwości fizykochemiczne i aplikacyjne. Nie zna i nie rozróżnia produktów modyfikacji polisacharydów o znaczeniu aplikacyjnym. Nie potrafi zdefiniować ich właściwości oraz wskazać metod ich otrzymywania.

Nie posiada wiedzy o budowie i funkcji enzymów oraz mikroorganizmów stosowanych w chemii i technologii węglowodanów. Nie potrafi zdefiniować reakcji z ich udziałem oraz nie zna możliwości sterowania procesami enzymatycznymi w przetwórstwie węglowodanów

Nie przeprowadza podstawowych analiz fizykochemicznych produktów i surowców węglowodanowych. Nie posługuje się specyficzną aparaturą naukową do ilościowego określania zawartości. Nie korzysta z wiskozymetru w celu określenia parametrów mechanicznych kleików skrobiowych i roztworów dekstryn.

Nie przeprowadza procesu wyosabniania skrobi oraz nie określa morfologii skrobi różnego pochodzenia. Nie wykrywa nieskrobiowych polisacharydów w produktach spożywczych oraz materiale biologicznym. Nie wykrywa zafałszowania produktów węglowodanowych oraz nie szacuje ich, jakość.

Nie potrafi weryfikować wyników badań laboratoryjnych oraz krytycznie ich interpretować. Nie prezentuje wyniki badań w postaci zwięzłych raportów (sprawozdań).

Nie posługuje się prostymi testami enzymatycznymi umożliwiającymi właściwości produktów bogatych w węglowodany. Nie przeprowadza enzymatycznych reakcje transformacji węglowodanów.

Nie rozwiązuje kreatywnie problemów analityczne. Nie potrafi pracować w grupie i nie ma zdolności do wyrażania obiektywnych ocen pracy swojej oraz zespołu.

Nie postrzega relacji pomiędzy procesami technologicznymi a ich wpływem na środowisko naturalne. Nie postępuje zgodnie z zasadami etyki wykazując otwartość na problemy współczesnej technologii.

Na ocenę 3

Umie sformułować właściwości surowców i produktów węglowodanowych, ale nie jest w stanie scharakteryzować podstawowych procesów jednostkowych w technologii węglowodanów. Rozróżnia poszczególne produkty i wskazuje technologie ich otrzymywania. Nie rozpoznaje maszyn i urządzeń niezbędnych w produkcji sacharozy, miodu, skrobi i innych polimerów sacharydowych.

Zna podstawy chemii i chemii fizycznej węglowodanów. Nie potrafi scharakteryzować wpływu budowy molekularnej sacharydów na ich właściwości fizykochemiczne i aplikacyjne. Nie zna i nie rozróżnia produktów modyfikacji polisacharydów o znaczeniu aplikacyjnym. Nie potrafi zdefiniować ich właściwości oraz wskazać metod ich otrzymywania.

Posiada wiedzę o budowie i funkcji enzymów oraz mikroorganizmów stosowanych w chemii i technologii węglowodanów. Nie potrafi zdefiniować reakcje z ich udziałem oraz nie zna możliwości sterowania procesami enzymatycznymi w przetwórstwie węglowodanów

Przeprowadza podstawowe analizy fizykochemiczne produktów i surowców węglowodanowych metodami chemicznymi, fizycznymi i instrumentalnymi. Posługuje się specyficzną aparaturą naukową do ilościowego określania zawartości sacharydów. Nie korzysta z wiskozymetru w celu określenia parametrów mechanicznych kleików skrobiowych i roztworów dekstryn.

Samodzielnie przeprowadza proces wyosabniania skrobi oraz określa morfologię skrobi różnego pochodzenia. Nie wykrywa nieskrobiowych polisacharydów w produktach spożywczych oraz materiale biologicznym. Nie wykrywa zafałszowania produktów węglowodanowych oraz nie szacuje ich, jakości.

Potrafi weryfikować wyniki badań laboratoryjnych oraz interpretować je w stopniu podstawowym. Prezentuje wyniki badań w postaci zwięzłych raportów (sprawozdań).

Posługuje się prostymi testami enzymatycznymi umożliwiającymi właściwości produktów bogatych w węglowodany. Nie przeprowadza enzymatycznych reakcje transformacji węglowodanów.

Nie rozwiązuje kreatywnie problemów analityczne. Potrafi pracować w grupie i ma ograniczoną zdolność do wyrażania obiektywnych ocen pracy swojej oraz zespołu.

Nie postrzega relacji pomiędzy procesami technologicznymi a ich wpływem na środowisko naturalne. Postępuje zgodnie z zasadami etyki wykazując otwartość na problemy współczesnej technologii.

Na ocenę 4

Umie sformułować właściwości surowców i produktów węglowodanowych i jest w stanie scharakteryzować podstawowe procesy jednostkowe w technologii węglowodanów. Rozróżnia poszczególne produkty i wskazuje technologie ich otrzymywania. Rozpoznaje niektóre maszyny i urządzenia niezbędne w produkcji sacharozy, miodu, skrobi i innych polimerów sacharydowych.

Zna podstawy chemii i chemii fizycznej węglowodanów. Nie potrafi scharakteryzować wpływu budowy molekularnej sacharydów na ich właściwości fizykochemiczne i aplikacyjne. Zna i rozróżnia produkty modyfikacji polisacharydów o znaczeniu aplikacyjnym. Potrafi zdefiniować ich właściwości oraz wskazać metody ich otrzymywania.

Posiada wiedzę o budowie i funkcji enzymów oraz mikroorganizmów stosowanych w chemii i technologii węglowodanów. Potrafi zdefiniować reakcje z ich udziałem ale nie zna możliwości sterowania procesami enzymatycznymi w przetwórstwie węglowodanów

Przeprowadza podstawowe analizy fizykochemiczne produktów i surowców węglowodanowych metodami chemicznymi, fizycznymi i instrumentalnymi. Dobrze posługuje się specyficzną aparaturą naukową do ilościowego określania zawartości sacharydów. Korzysta z wiskozymetru w celu określenia parametrów mechanicznych kleików skrobiowych i roztworów dekstryn.

Samodzielnie przeprowadza proces wyosabniania skrobi oraz określa morfologię skrobi różnego pochodzenia. Wykrywa nieskrobiowe polisacharydy w produktach spożywczych oraz materiale biologicznym. Nie wykrywa zafałszowania produktów węglowodanowych oraz nie szacuje ich, jakości.

Dobrze potrafi weryfikować wyniki badań laboratoryjnych oraz krytycznie je interpretować. Prezentuje wyniki badań w postaci zwięzłych raportów (sprawozdań).

Posługuje się prostymi testami enzymatycznymi umożliwiającymi właściwości produktów bogatych w węglowodany. Przeprowadza enzymatycznych reakcje transformacji węglowodanów.

Podejmuje próby kreatywnego rozwiązywania problemów analitycznych. Potrafi pracować w grupie i ma zdolność do wyrażania obiektywnych ocen pracy swojej oraz zespołu.

W sposób zadowalający postrzega relacje pomiędzy procesami technologicznymi a ich wpływem na środowisko naturalne i postępuje zgodnie z zasadami etyki wykazując otwartość na problemy współczesnej technologii.

Na ocenę 5

Umie sformułować właściwości surowców i produktów węglowodanowych i jest w stanie scharakteryzować podstawowe procesy jednostkowe w technologii węglowodanów. Rozróżnia poszczególne produkty i wskazuje technologie ich otrzymywania. Rozpoznaje maszyny i urządzenia niezbędne w produkcji sacharozy, miodu, skrobi i innych polimerów sacharydowych.

Zna podstawy chemii i chemii fizycznej węglowodanów. Potrafi scharakteryzować wpływ budowy molekularnej sacharydów na ich właściwości fizykochemiczne i aplikacyjne. Zna i rozróżnia produkty modyfikacji polisacharydów o znaczeniu aplikacyjnym. Potrafi zdefiniować ich właściwości oraz wskazać metody ich otrzymywania.

Posiada wiedzę o budowie i funkcji enzymów oraz mikroorganizmów stosowanych w chemii i technologii węglowodanów. Potrafi zdefiniować reakcje z ich udziałem i zna możliwości sterowania procesami enzymatycznymi w przetwórstwie węglowodanów

Przeprowadza samodzielnie podstawowe analizy fizykochemiczne produktów i surowców węglowodanowych metodami chemicznymi, fizycznymi i instrumentalnymi. Ze zrozumieniem posługuje się specyficzną aparaturą naukową do ilościowego określania zawartości sacharydów. Korzysta z wiskozymetru w celu określenia parametrów mechanicznych kleików skrobiowych i roztworów dekstryn.

Samodzielnie przeprowadza proces wyosabniania skrobi oraz określa morfologię skrobi różnego pochodzenia. Wykrywa nieskrobiowe polisacharydy w produktach spożywczych oraz materiale biologicznym. Wykrywa zafałszowania produktów węglowodanowych oraz szacuje ich, jakość.

Bardzo dobrze potrafi weryfikować wyniki badań laboratoryjnych oraz krytycznie je interpretować. Prezentuje wyniki badań w postaci zwięzłych raportów (sprawozdań).

Posługuje się prostymi testami enzymatycznymi umożliwiającymi właściwości produktów bogatych w węglowodany. Przeprowadza enzymatycznych reakcje transformacji węglowodanów. Samodzielnie potrafi zaprojektować eksperyment dotyczący enzymatycznej modyfikacji sacharydów.

Kreatywnie rozwiązuje problemy analityczne. Potrafi pracować w grupie i ma zdolność do wyrażania obiektywnych ocen pracy swojej oraz zespołu.

Postrzegając relacje pomiędzy procesami technologicznymi a ich wpływem na środowisko naturalne postępuje zgodnie z zasadami etyki wykazując otwartość na problemy współczesnej technologii.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie.