Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Nauka o materiałach i inżynierii materiałowej

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: T.IAP.NMIIM.SI.TTWTX
Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Nauka o materiałach i inżynierii materiałowej
Jednostka: Katedra Inżynierii i Aparatury Przemysłu Spożywczego
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.

zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Skrócony opis:

Podczas wykładu przedmiotu „Nauka o materiałach i inżynierii materiałowej” przekazywana jest słuchaczom wiedza z zakresu wybranych materiałów stosowanych w budowie maszyn i urządzeń przemysłu spożywczego z uwzględnieniem kształtowania ich właściwości fizyko-mechanicznych w czasie obróbki mechanicznej i obróbki cieplnej. W podanym zapisie wybranych materiałów, znajdują się materiały stalowe oraz materiały tworzyw sztucznych, polimery.

Pełny opis:

Podczas wykładu przedmiotu „Nauka o materiałach i inżynierii materiałowej” przekazywana jest słuchaczom wiedza z zakresu wybranych materiałów stosowanych w budowie maszyn i urządzeń przemysłu spożywczego z uwzględnieniem kształtowania ich właściwości fizyko-mechanicznych w czasie obróbki mechanicznej i obróbki cieplnej. W podanym zapisie wybranych materiałów, znajdują się materiały stalowe oraz materiały tworzyw sztucznych, polimery.

Literatura:

Adamczyk J.: Metaloznawstwo teoretyczne, odkształcenia plastyczne, umocnienie i pękanie. Wydawnictwo PŚl, Gliwice 2003.

Burakowski T.: Obróbka cieplna stali u progu XXI wieku. Inżynieria Powierzchni, nr 1, 2000.

Burakowski T.: Inżynieria powierzchni metali. WNT, Warszawa 1995.

Ebewele R. O.: Polymer science and technology. CRC Press, Boca Raton 2000.

Hetmańczyk M.: Podstawy nauki o materiałach. Wydawnictwo PŚl, Gliwice 1999.

Kocańda S.: Zmęczeniowe pękanie metali. WNT, Warszawa 1995.

Szlezyngier W.: Tworzywa sztuczne. Tom I, II i III. Fosze, Rzeszów 1999.

Efekty uczenia się:

Opis efektów kształcenia

Wiedza

Zna definicje podstawowych materiałów stosowanych w budowie maszyn przemysłu spożywczego, którymi są stale i polimery. Zna ich właściwości fizyczne i wytrzymałościowe.

Zna zasady doboru materiału i kryteria oceny w konkretnym zastosowaniu technicznym. Zna także podstawowe pojęcia z wytrzymałości zmęczeniowej objętościowej i powierzchniowej materiałów stalowych i polimerowych poddawanych obciążeniu o zmiennej charakterystyce.

Zna procesy zużywania się materiałów w konkretnych częściach maszyn, zachodzących podczas eksploatacji.

Zna podstawy mechaniki pękania oraz teorię szczelin i jej współczesne modyfikacje. Zna także mechanizm zużywania tribologicznego, korozyjnego i kawitacyjnego.

Zna przebieg procesu wytopu stali w wielkim piecu. Zna zasady podziału stali ze względu na skład chemiczny oraz metale nieżelazne. Zna budowę sieci krystalicznej wraz z jej defektami.

Zna spiekane proszki metali, cermetale, szkło, ceramikę szklaną, tworzywa sztuczne oraz polimerowe materiały naturalne zmodyfikowane i polimerowe materiały specjalne.

Umiejętności

Potrafi określić właściwości fizyczne i wytrzymałościowe wybranych materiałów oraz dokonać ich oceny pod względem przydatności w rozpatrywanej maszynie stosowanej w przemyśle spożywczym.

Potrafi dokonać wyboru odpowiedniego materiału na konkretny element maszyny, kierując się kryterium wytrzymałości zmęczeniowej objętościowej i powierzchniowej.

Potrafi określić a priori rodzaj zużycia, jaki będzie miał miejsce w rozpatrywanej części maszyny.

Potrafi ocenić odporność części maszyny na pękanie w zależności od zastosowanego materiału. Potrafi też dobierać odpowiedni materiał i obróbkę mechaniczną zapewniając przez to wysoką odporność na zużywanie tribologiczne, korozyjne i kawitacyjne.

Potrafi ocenić jakość stali na podstawie jej składu chemicznego, jak również potrafi uzasadnić celowość stosowania w niektórych przypadkach metali nieżelaznych.

Potrafi określić, które elementy maszyny mogą być wykonane z materiałów polimerowych, zachowując przy tym niezawodność w takim stopniu jak w przypadku materiałów stalowych..

Metody i kryteria oceniania:

Na ocenę 2

Nie zna podstawowych definicji z zakresu stosowanych materiałów stalowych i polimerów.

Nie zna podstawowych pojęć z wytrzymałości zmęczeniowej objętościowe i powierzchniowej, przez co nie potrafi dobrać materiału na określone części maszyny.

Nie zna zagadnień występujących w eksploatacji maszyn i związanych z tym procesów zużywania się części maszyn.

Nie zna podstawowych zasad mechaniki pękania, ani też mechanizmu zużywania tribologicznego, korozyjnego i kawitacyjnego.

Nie zna procesu wytopu stali w wielkim piecu. Nie zna też zasad podziału stali ze względu na skład chemiczny.

Nie zna spiekanych proszków metali, nie zna też ceramiki szklanej, ani tworzyw sztucznych stosowanych w budowie maszyn.

Nie potrafi określić właściwości fizycznych, ani też wytrzymałościowych pewnej grupy materiałów.

Nie zna zasad doboru materiału, ani kryteriów oceny w konkretnym zastosowaniu technicznym.

Nie zna procesów zużywania się elementów maszyn w konkretnych parach kinematycznych.

Nie potrafi ocenić odporności części maszyn na pękanie, wykonanych z różnych gatunków materiału.

Nie potrafi ocenić jakości stali na podstawie jej składu chemicznego.

Nie zna budowy spiekanych proszków metali, ani też sposobu otrzymywania materiałów polimerowych.

Na ocenę 3

Zna niektóre elementarne zagadnienia z zakresu stosowanych materiałów, dotyczące głównie maszyn i urządzeń powszechnie spotykanych w życiu codziennym. .

Zna niektóre właściwości wytrzymałościowe materiału, a tym samym potrafi ukształtować proste elementy maszyn i określić ich zdolność eksploatacyjną.

Zna niektóre problemy eksploatacyjne maszyn przemysłu spożywczego i potrafi określić rodzaj zużywania części maszyn w zależności od ich wzajemnych ruchów.

Zna częściowo niektóre zasady występujące w mechanice pękania. Zna też fragmenty zagadnień dotyczących zużywania tribologicznego, korozyjnego i kawitacyjnego.

Zna pewne etapy procesu wytopu stali w wielkim piecu. Potrafi częściowo dokonać podziału stali ze względu na skład chemiczny oraz zna w niepełnym zakresie budowę sieci krystalicznej stali.

Zna materiały będące spiekanymi proszkami metali, zna częściowo ceramikę szklaną oraz niektóre tworzywa sztuczne.

Potrafi określić właściwości fizyczne i wytrzymałościowe wybranych materiałów oraz ocenić ich przydatność w konkretnej maszynie.

Zna podstawowe zasady doboru materiału na wybrane części maszyn. Zna też zagadnienia z wytrzymałości zmęczeniowej materiałów stalowych i polimerowych.

Zna niektóre procesy zużywania się elementów maszyn w wybranych parach kinematycznych.

Potrafi ocenić odporność części maszyn na pękanie w zależności od stosowanego materiału. Potrafi też dobierać odpowiedni materiał i odpowiednią obróbkę mechaniczną.

Potrafi ocenić jakość stali na podstawie składu chemicznego. Potrafi także dokonywać wyboru niektórych metali nieżelaznych.

Zna spiekane proszki metali, materiały polimerowe oraz ich właściwości wytrzymałościowe.

Na ocenę 4

Zna wybrane problemy z zakresu stosowanych materiałów w budowie maszyn przemysłu spożywczego oraz potrafi wytłumaczyć zalety i wady zastosowanego materiału na konkretną część w gotowej maszynie.

Zna wiele cech charakteryzujących właściwości zmęczeniowej wytrzymałości objętościowej i powierzchniowej wybranych materiałów, do których może przyporządkować właściwe kształty części maszyn i ich obciążenia.

Zna podstawowe zagadnienia występujące w eksploatacji maszyn, rozróżnia ruchy ustalone i ruchy przejściowe i uzależnione stąd zużywanie.

Zna w znacznym zakresie mechanikę pękania. Potrafi też identyfikować zużywanie tribologiczne w zależności od ruchu względnego części maszyn, zużywanie korozyjne i zużywanie kawitacyjne.

Zna proces wytopu stali w wielkim piecu. Zna także podział stali ze względu na jej skład chemiczny oraz zna budowę sieci krystalicznej.

Zna wiele spiekanych proszków metali, zna także szkło i ceramikę szklaną. W niepełnym zakresie zna też tworzywa sztuczne.

Potrafi dokonać wyboru odpowiedniego materiału i określić jego właściwości fizyczne i wytrzymałościowe, będące miarą zdolności przenoszenia obciążeń przez pewne części maszyn.

Zna zasady doboru materiału i kryteria ich oceny na konkretne części maszyn oraz zna metody określenia wytrzymałości zmęczeniowej.

Zna wiele procesów zużywania się elementów maszyn w parach kinematycznych, jak np. zużywanie ścierne, zużywanie tribologiczne.

Potrafi za pomocą obliczeń dokonać oceny odporności na pękanie części maszyn wykonanych z różnych materiałów. Potrafi też ocenić odporność na inne rodzaje zużywania.

Potrafi dokonać oceny stali na podstawie składu chemicznego. W większości przypadków potrafi też z uzasadnieniem dokonać wyboru metali nieżelaznych.

Zna budowę i właściwości spiekanych proszków metali. Zna też materiały polimerowe i potrafi je dobierać na części maszyn ze sobą współpracujące.

Na ocenę 5

Zna podstawowe zasady doboru materiału na określone części maszyny

oraz zna procedury obliczeniowe uwzględniające aspekty wytrzymałościowe i niezawodnościowe.

Na podstawie procedur obliczeniowych określa kształt i wymiary gabarytowe wybranej części maszyny

Zna gatunki materiałów i ich właściwości wytrzymałościowe po odpowiedniej obróbce mechanicznej i obróbce cieplnej, nadającej wymagane parametry eksploatacyjne w konkretnej maszynie.

Zna procesy zużywania się części maszyn i potrafi określić jego intensywność w zależności od gatunku materiału, od obróbki mechanicznej i obróbki cieplnej oraz od obciążeń zewnętrznych.

Zna podstawy mechaniki pękania wraz z określeniem prędkości propagacji szczeliny. Zna również mechanizm zużywania tribologicznego, zużywania korozyjnego i zużywania kawitacyjnego uzależnionego od obciążenia i od jakości smarowania części współpracujących.

Zna proces wytopu stali w wielkim piecu oraz zna budowę wielkiego pieca z podziałem na odpowiednie sektory na jego wysokości. Zna też podział stali ze względu na skład chemiczny, jak również zna budowę sieci krystalicznej z uwzględnieniem jej defektów.

Zna spiekane proszki metali, jako materiał konstrukcyjny stosowany w budowie maszyn. Zna w szerokim zakresie szkło i ceramikę szklaną. Zna także polimery oraz ich właściwości użytkowe w budowie maszyn.

Potrafi w wielu przypadkach dobrać właściwy materiał z odpowiednimi parametrami wytrzymałościowymi na określone części maszyn, wykonujące znane ruchy robocze.

Zna zasady doboru materiału na elementy maszyn poddawane wysokim obciążeniom eksploatacyjnym. Zna też zagadnienia z objętościowej i powierzchniowej wytrzymałości zmęczeniowej oraz potrafi je modyfikować za pomocą odpowiednich procesów technologicznych.

Zna procesy zużywania się elementów maszyn w większości par kinematycznych maszyn. Procesami tymi są: zużywanie ścierne, tribologiczne, korozyjne, kawitacyjne.

Potrafi wykonać obliczenia odporności na pękanie i z uzasadnieniem dokonać wyboru materiału na określoną część maszyny. Potrafi również ocenić odporność na zużywanie tribologiczne, korozyjne i kawitacyjne.

Potrafi dokonać oceny stali w zależności od składu chemicznego, z przeznaczeniem jej na określoną część maszyny. Także spośród metali nieżelaznych potrafi dokonać wyboru na odpowiednie części maszyn.

Zna materiały wykonane ze spiekanych proszków metali. Zna też ceramikę szklaną i tworzywa polimerowe. Potrafi też te materiały kojarzyć w odpowiednie pary kinematyczne zapewniające niski współczynnik tarcia.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie.
kontakt deklaracja dostępności USOSweb 7.0.3.0-1 (2024-04-02)