Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Technologia specjalizacyjna I: Mikrobiologia techniczna

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: T.1s.TSP1.SM.TTZTF.T
Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Technologia specjalizacyjna I: Mikrobiologia techniczna
Jednostka: Katedra Technologii Fermentacji i Mikrobiologii Technicznej
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.

zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Skrócony opis:

Zadaniem przedmiotu jest zapoznanie studentów z mikroorganizmami wykorzystywanymi przemysłowo w charakterze szczepów produkcyjnych oraz skażeniami mikrobiologicznymi stanowiącymi przyczynę zakłóceń prawidłowego przebiegu procesów przemysłowych.

Pełny opis:

Treść kształcenia

Charakterystyka morfologiczna i fizjologiczna mikroorganizmów. Źródła i metody pozyskiwania drobnoustrojów o zastosowaniu przemysłowym. Występowanie drobnoustrojów w środowisku naturalnym.

Doskonalenie drobnoustrojów przemysłowych metodami tradycyjnymi (mutagenizacja, fuzja protoplastów) i metodą inżynierii genetycznej. Wykorzystywanie rekombinowanych szczepów w biotechnologii.

Metody zabezpieczania i przechowywania drobnoustrojów przemysłowych. Czyste kultury przemysłowe i szczepionki, Kolekcje szczepów, bazy danych.

Wpływ warunków środowiska na drobnoustroje. Metody hodowli powierzchniowej i wgłębnej, procesy okresowe i ciągłe z udziałem drobnoustrojów, charakterystyczne parametry.

Przemysłowe wykorzystanie drożdży w piekarstwie, browarnictwie, gorzelnictwie, winiarstwie i produkcji białka paszowego. Zaburzenia poszczególnych procesów przemysłowych, mikroflora skażająca.

Zastosowanie przemysłowe grzybów strzępkowych do produkcji enzymów, kwasów organicznych, lipidów i innych metabolitów.

Wykorzystanie bakterii tlenowych i beztlenowych w przemyśle. Biosynteza kwasu octowego, mlekowego i propionowego. Mikrobiologiczna produkcja aminokwasów i antybiotyków, przykłady biotransformacji.

Zagrożenia mikrobiologiczne w zakładach produkcyjnych. Mikrobiologiczny rozkład surowców, produktów i innych materiałów, korozje mikrobiologiczne. Sterylność podłóż hodowlanych , bioprocesów, metody destrukcji drobnoustrojów, krzywe śmierci cieplnej, oporność i wrażliwość termiczna drobnoustrojów.

Mikrobiologia prognostyczna, podstawowe założenia i modele w prognozowaniu zagrożeń i bezpieczeństwa mikrobiologicznego.

Bezpieczeństwo pracy z drobnoustrojami i ogólne przepisy obowiązujące w laboratorium mikrobiologicznym. Podstawowa aparatura i sprzęt, organizacja pracowni mikrobiologicznej. Przygotowanie własnego projektu laboratorium mikrobiologicznego.

Wykorzystanie bakterii fermentacji mlekowej w procesach przemysłowych. Sporządzanie preparatów mikroskopowych z zsiadłego mleka, kefiru, jogurtu i innych mlecznych napojów fermentowanych. Ocena jakościowa kiszonek (parametry fizyko – chemiczne, sensoryczne i mikroskopowe). Oznaczanie zawartości kwasu mlekowego.

Ocena przynależności systematycznej drożdży. Określenie właściwości morfologicznych, charakterystyka sposobu rozmnażania, określenie cech hodowlanych (wyznaczenie stałej szybkości radialnego wzrostu kolonii kt). Oznaczenie właściwości fizjologicznych badanych szczepów drożdży.

Badanie zdolności drożdży do fermentacji, określenie żywotności i stanu odżywienie szczepu Saccharomyces cerevisiae stanowiącego materiał zaszczepienny hodowli fermentacyjnej. Przeprowadzenie procesu fermentacji melasy i określenie stopnia jej wykorzystania jako substratu oddechowego, obliczenie wydajności procesu wytwarzania alkoholu etylowego.

Kształtowanie procesu biotechnologicznego. Określenie wpływu warunków fizyko – chemicznych (pH, temperatura, skład pożywki hodowlanej i natlenienia) na rozwój mikroorganizmów. Badanie toksycznego oddziaływania niektórych produktów metabolizmu (etanol, kwas mlekowy, kwas cytrynowy) na drobnoustroje.

Nadprodukcja kwasu cytrynowego w kulturach Aspergillus niger. Przygotowanie pożywek, zaszczepienie, modyfikacja parametrów hodowli. Kolorymetryczne oznaczanie zawartości kwasu cytrynowego metodą Furtha – Herrmanna.

Analiza czystości melasy. Przygotowanie próbki do analizy, oznaczenie ogólnej liczby drobnoustrojów, bakterii kwaszących, drobnoustrojów tworzących śluzy, pleśni i drożdży oraz bakterii redukujących azotany do azotynów.

Wykrywanie zakażeń w przemyśle browarniczym. Podstawowe założenia i etapy kontroli mikrobiologicznej w browarze. Drożdże nastawne (określenie procentowego udziału żywych komórek, badanie na obecność drożdży dzikich). Mikrobiologiczna kontrola piwa (próba piwa na trwałość biologiczną, laboratoryjną oraz handlową, wykrywanie drobnoustrojów szkodliwych: pediokoków, pałeczek mlekowych oraz bakterii z rodziny Enterobacteriaceae i grupy coli, określenie ogólnej liczby bakterii, drożdży i pleśni w piwie handlowym. Szybka metoda oznaczania drobnoustrojów szkodliwych dla piwa metodą filtrów membranowych

Wpływ wybranych związków chemicznych na wzrost bakterii i grzybów. Określenie wpływu środków dezynfekcyjnych i konserwujących na wzrost mikroorganizmów w zależności od ich stężenia i czasu oddziaływania. Określenie wpływu ww. środków na formy wegetatywne grzybów na przykładzie konidiów Aspergillus niger, przeprowadzenie oceny skuteczności działania badanych środków, wyznaczenie najmniejszego stężenia bakteriostatycznego (MIC) oraz minimalnego stężenia bakteriobójczego (MBC).

Literatura:

Literatura podstawowa:

1. Annemüller G., Manger H.J., Lietz P.: Die Hefe in der Brauerei, VLB Berlin, 2005.

2. Chmiel A.: Biotechnologia – Podstawy mikrobiologiczne i biochemiczne, PWN, Warszawa 1991.

3. M.J. Waites, N.L. Morgan, J.S. Rockey, G. Higton “Industrial Microbiology. An Introduction”, Blackwell Science Ltd., Oxford, UK, 2011

4. Nduka Okafor „Modern Industrial Microbiology and Biotechnology” Science Publishers, Enfield, USA, 2007

5. Praca zbiorowa pod redakcją Grabińskiej – Łoniewskiej A.: Ćwiczenia laboratoryjne z mikrobiologii ogólnej, Oficyna Wyd. Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1996.

Literatura uzupełniająca:

6. Prescott L.M., Harley J.P., Klein D.A.: Microbiology, McGraw-Hill, Companies, New York 2005

7. Sobczak E.: Teoria i ćwiczenia z mikrobiologii ogólnej i technicznej, skrypt SGGW, Warszawa, 1993

8. Szostak – Kotowa J.: Ćwiczenia z mikrobiologii ogólnej i przemysłowej, Wyd. Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków 2002.

9. Zdzisława Libudzisz, Krystyna Kowal, Zofia Żakowska „Mikrobiologia techniczna” tom 1: Mikroogranizmy i środowiska ich występowania, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012

10. Zdzisława Libudzisz, Krystyna Kowal, Zofia Żakowska „Mikrobiologia techniczna” tom 2: Mikroorganizmy w biotechnologii, ochronie środowiska i produkcji żywności, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008

Efekty uczenia się:

Wiedza

Rozpoznaje i opisuje poszczególne grupy drobnoustrojów środowiskowych. Wskazuje źródła i metody pozyskiwania mikroorganizmów oraz objaśnia techniki doskonalenia drobnoustrojów przemysłowych, zasady bezpiecznej pracy z drobnoustrojami i utylizacji odpadów mikrobiologicznych.

Wymienia i charakteryzuje metody zabezpieczania i przechowywania drobnoustrojów przemysłowych, kolekcje czystych kultur.

Charakteryzuje aspekty mikrobiologiczne i technologiczne produkcji kwasów organicznych, witamin, antybiotyków, białka mikrobiologicznego i innych metabolitów.

Wskazuje zagrożenia wynikające z działalności drobnoustrojów w zakładach produkcyjnych. Opisuje mikrobiologiczny rozkład surowców, identyfikuje korozje mikrobiologiczne. Zna metody destrukcji drobnoustrojów i techniki osiągania bezpieczeństwa mikrobiologicznego.

Definiuje podstawowe pojęcia z zakresu mikrobiologii prognostycznej. Zna założenia i modele w prognozowaniu zagrożeń i bezpieczeństwa mikrobiologicznego.

Umiejętności

Prawidłowo posługuje się mikroskopem świetlnym, potrafi samodzielnie wykonać preparat mikroskopowy, dobrać odpowiednią metodę barwienia do identyfikacji drobnoustroju i właściwie zinterpretować uzyskane wyniki.

Potrafi wykonać prosty projekt laboratorium mikrobiologicznego.

Potrafi zaplanować i wykonać proste doświadczenie umożliwiające wykorzystanie drobnoustrojów do biosyntezy cennych metabolitów.

Umiejętnie dobiera mikroorganizm, urządzenia i metody w celu przeprowadzenia doświadczenia, z zachowaniem zasad sterylności i bezpieczeństwa pracy.

Projektuje i wykonuje eksperymenty mające na celu ocenę skuteczności procesów dezynfekcji i jałowienia oraz określenie wrażliwości mikroorganizmów na te procesy. Analizuje otrzymane wyniki (w tym wykonuje proste obliczenia, sporządza notatkę/raport) korzystając ze stosownych rozporządzeń.

Wykazuje z zastosowaniem odpowiednich metod, w jaki sposób parametry procesu wpływają na wydajność biosyntezy mikrobiologicznej. Wylicza wydajność procesu biosyntezy, skuteczność procesu sterylizacji. Sporządza raport.

Kompetencje społeczne

Ma świadomość potrzeby dokształcania i doskonalenia zawodowego.

Dostrzega możliwości i zagrożenia związane z wykorzystaniem drobnoustrojów i ich produktów metabolizmu.

Potrafi pracować indywidualnie i w grupie.

Metody i kryteria oceniania:

Na ocenę 2

Wiedza

Nie zna poszczególnych grup drobnoustrojów występujących

w środowisku. Nie rozpoznaje źródeł i metod pozyskiwania mikroorganizmów oraz technik doskonalenia drobnoustrojów przemysłowych.

Nie zna metod zabezpieczania

i przechowywania drobnoustrojów przemysłowych i nie charakteryzuje kolekcji czystych kultur.

Nie opisuje podstawowych aspektów mikrobiologicznych

i technologicznych produkcji kwasu mlekowego, octowego, propionowego i innych metabolitów.

Nie zna zagrożeń wynikających

z obecności drobnoustrojów

w zakładach produkcyjnych.

Nie rozpoznaje mikrobiologicznego rozkładu surowców oraz korozji mikrobiologicznych. Nie opisuje metod destrukcji drobnoustrojów

oraz nie objaśnia zasadności stosowania technik osiągania bezpieczeństwa mikrobiologicznego.

Nie definiuje podstawowych pojęć

z dziedziny mikrobiologii prognostycznej. Nie rozpoznaje założeń i modeli w prognozowaniu zagrożeń i bezpieczeństwa mikrobiologicznego.

Umiejętności

Nie potrafi samodzielnie przygotować preparatu ani obejrzeć go pod mikroskopem świetlnym.

Nie potrafi wykonać prostego projektu laboratorium mikrobiologicznego.

Nie potrafi powiązać najbardziej znanych metabolitów z produkującymi je drobnoustrojami.

Nie zna zasad wytwarzania, procesu technologicznego ani urządzeń potrzebnych do procesu biosyntezy.

Nie zachowuje zasad pracy sterylnej.

Nie potrafi zaprojektować ani wykonać eksperymentów mających na celu ocenę skuteczności procesów dezynfekcji i jałowienia czy określenie wrażliwości mikroorganizmów na te procesy.

Nie potrafi zanalizować wyników, sporządzić notatki czy raportu z badania/doświadczenia.

Obliczenia wykonuje z poważnymi błędami.

Nie potrafi powiązać parametrów procesu biosyntezy z jej wydajnością.

Nie potrafi przeprowadzić odpowiednich obliczeń ani sporządzić raportu.

Kompetencje społeczne

Nie jest świadomy konieczności ciągłego doskonalenia i pogłębiania swojej wiedzy.

Nie jest świadomy jakie potencjalne korzyści bądź zagrożeń wynikają ze stosowania mikroorganizmów lub ich metabolitów.

Nie potrafi pracować samodzielnie, wymaga stałego nadzoru.

Nie potrafi współpracować w grupie.

Na ocenę 3

Wiedza

Wymienia najważniejsze grupy drobnoustrojów bytujące

w środowisku. Zna źródła

i podstawowe metody pozyskiwania mikroorganizmów oraz identyfikuje główne techniki doskonalenia drobnoustrojów przemysłowych. Wymienia zasady bezpiecznej pracy i metody utylizacji odpadów.

Wymienia i krótko charakteryzuje podstawowe metody zabezpieczania i przechowywania drobnoustrojów przemysłowych oraz kolekcje czystych kultur.

Charakteryzuje morfologicznie, fizjologicznie i technologicznie szczepy przemysłowe. Zna etapy produkcji kwasu mlekowego, octowego

i propionowego oraz ich zastosowanie w poszczególnych gałęziach przemysłu. Podaje przykłady innych biosyntez.

Opisuje zagrożenia wynikające

z bytowania drobnoustrojów

w zakładach przemysłowych, ale nie wskazuje konkretnych gatunków za nie odpowiedzialnych. Charakteryzuje mikrobiologiczny rozkład surowców. Zna metody destrukcji mikroorganizmów.

Definiuje podstawowe pojęcia

z obszaru mikrobiologii prognostycznej. Wymienia założenia i rozpoznaje podstawowe modele służące prognozowaniu zagrożeń i bezpieczeństwa mikrobiologicznego.

Umiejętności

Potrafi prawidłowo korzystać z mikroskopu świetlnego, ale tylko z obiektywami suchymi.

Potrafi wykonać rozmaz mikrobiologiczny.

Potrafi wykonać barwienie korzystając z dostarczonego protokołu.

Potrafi wykonać wstępny szkic, ale wymaga konsultacji prowadzącego.

Potrafi podać jak przebiega proces biosyntezy podstawowych metabolitów wtórnych, ale nie umie zaprojektować doświadczenia/procesu technologicznego w celu ich uzyskania. Wie jakie urządzenia i metody powinny być zastosowane, ale nie potrafi ich wykorzystać lub nie zna zasad ich działania.

Wykonuje odtwórczo eksperymenty mające na celu ocenę skuteczności procesów dezynfekcji i jałowienia oraz określenie wrażliwości mikroorganizmów na te procesy, ale nie potrafi samodzielnie ich zaplanować.

Sporządza krótki raport z badania/doświadczenia.

Obliczenia wykonuje z drobnymi błędami.

Potrafi wymienić najważniejsze parametry, jakie wpływają na biosyntezę, ale nie zna zależności między nimi a wydajnością reakcji. Zna zasadę wykonania obliczeń, ale wykonuje je z błędami lub wymaga pomocy.

Sporządza raport odtwórczy, bez interpretacji wyników i wniosków.

Kompetencje społeczne

Jest świadomy, że uzyskana wiedza i umiejętności z czasem tracą na aktualności, jednak nie wykazuje inicjatywy by to zmienić.

Potrafi wymienić korzyści i zagrożenia związane z wykorzystaniem drobnoustrojów, ale nie uwzględnia ich w praktycznym działaniu.

Nie potrafi pracować samodzielnie, wymaga stałego nadzoru.

Potrafi pracować w grupie pod kierunkiem silnego lidera, który go poprowadzi i skontroluje.

Na ocenę 4

Wiedza

Prawidłowo identyfikuje grupy mikroorganizmów występujących

w środowisku. Rozpoznaje poszczególne gatunki oraz charakteryzuje ich oddziaływanie

w przyrodzie. Wymienia i opisuje źródła i metody pozyskiwania drobnoustrojów przemysłowych metodami klasycznymi i za pomocą inżynierii genetycznej. Objaśnia wykorzystanie rekombinowanych szczepów w biotechnologii. Zna zasady bezpiecznej pracy z drobnoustrojami i metody utylizacji odpadów przemysłowych.

Prawidłowo identyfikuje i opisuje metody zabezpieczania drobnoustrojów przemysłowych. Charakteryzuje sposoby przechowywania mikroorganizmów. Zna poszczególne etapy przygotowania szczepionek przemysłowych. Wymienia

i charakteryzuje polskie kolekcje mikroorganizmów.

Prawidłowo opisuje wykorzystanie drobnoustrojów w przemyśle. Wyjaśnia biosyntezę kwasu octowego, mlekowego i propionowego, witamin, antybiotyków i białka mikrobiologicznego.

Zna reakcje chemiczne powstawania kwasów organicznych i innych metabolitów.

Prawidłowo opisuje zagrożenia będące skutkiem obecności drobnoustrojów w zakładach produkcyjnych. Wymienia i opisuje źródła zanieczyszczeń mikrobiologicznych w przemyśle. Opisuje mikrobiologiczny rozkład surowców (drewno, skóra, tkaniny, materiały budowlane) oraz korozje mikrobiologiczne. Wymienia

i charakteryzuje czynniki determinujące destrukcję drobnoustrojów.

Prawidłowo definiuje pojęcia

z zakresu mikrobiologii prognostycznej oraz wymienia

i opisuje jej założenia. Zna zasady prognozowania w mikrobiologii żywności oraz charakteryzuje podstawowe modele prognostyczne.

Umiejętności

Potrafi prawidłowo korzystać z mikroskopu świetlnego, także w wariancie z obiektywem immersyjnym.

Potrafi samodzielnie wykonać rozmaz mikrobiologiczny niezależnie od rodzaju materiału wyjściowego.

Potrafi wybrać metodę barwienia w zależności od założonego celu analizy.

Potrafi podać wynik barwienia, ale bez jego interpretacji.

Potrafi samodzielnie wykonać projekt, zawierający jednak drobne błędy.

Potrafi – z nielicznymi błędami lub z pomocą – zaplanować i wykonać proste doświadczenie umożliwiające wykorzystanie drobnoustrojów do biosyntezy cennych metabolitów.

Potrafi obsłużyć urządzenia i zna metody potrzebne w celu przeprowadzenia doświadczenia. Zachowuje zasady sterylności i bezpieczeństwa pracy.

Samodzielnie planuje i wykonuje eksperymenty mające na celu ocenę skuteczności procesów dezynfekcji i jałowienia oraz określenie wrażliwości mikroorganizmów na te procesy.

Sporządza raport z badania/doświadczenia.

Obliczenia wykonuje bez błędów, ale nie potrafi zinterpretować wyników.

Potrafi wymienić i scharakteryzować parametry, od których zależy proces biosyntezy i jego wydajność.

Zna zasadę wykonania obliczeń, ale wykonuje je z drobnymi błędami.

Sporządza raport z interpretacji wyników i wniosków.

Kompetencje społeczne

Jest świadomy, że uzyskana wiedza i umiejętności z czasem tracą na aktualności, stara się dokształcać, wykazuje inicjatywę.

Dostrzega możliwości i zagrożenia związane z wykorzystaniem drobnoustrojów i ich produktów metabolizmu i częściowo uwzględnia w swoich działaniach.

Potrafi pracować indywidualnie, wymagając co najwyżej nieznacznej pomocy.

Potrafi pracować w grupie przyjmując w niej różne role.

Na ocenę 5

Wiedza

Prawidłowo charakteryzuje poszczególne grupy drobnoustrojów pod względem cech morfologicznych

i fizjologicznych oraz opisuje ich oddziaływanie w środowisku. Szczegółowo wymienia i objaśnia metody pozyskiwania

i doskonalenia mikroorganizmów przemysłowych (mutagenizacja, fuzja protoplastów). Ma pogłębioną wiedzę z obszaru inżynierii genetycznej. Wymienia i charakteryzuje wykorzystanie rekombinowanych szczepów w biotechnologii. Zna zasady bezpiecznej pracy z drobnoustrojami i metody utylizacji odpadów przemysłowych.

Ma pogłębioną wiedzę w zakresie metod zabezpieczania

drobnoustrojów przemysłowych. Szczegółowo charakteryzuje poszczególne metody przechowywania mikroorganizmów, zna parametry adekwatne do zastosowanej techniki oraz jej wady i zalety. Szczegółowo opisuje proces przygotowania szczepionek przemysłowych. Wymienia

i charakteryzuje polskie oraz zagraniczne kolekcje mikroorganizmów.

Prawidłowo i szczegółowo opisuje aspekty mikrobiologiczne

i technologiczne produkcji kwasu octowego, mlekowego

i propionowego, witamin, antybiotyków i białka. Zna chemizm reakcji powstawania ww. związków. Opisuje poszczególne etapy produkcji kwasów organicznych i innych metabolitów oraz metody ich otrzymywania.

Ma wiedzę z zakresu zagrożeń mikrobiologicznych. Rozpoznaje drogi przenoszenia oraz prawidłowo identyfikuje drobnoustroje odpowiedzialne

za zanieczyszczenia przemysłowe. Szczegółowo opisuje metody destrukcji mikroorganizmów.

Zna techniki mycia i dezynfekcji

w zakładach produkcyjnych. Prawidłowo objaśnia mikrobiologiczny rozkład surowców i produktów oraz korozje mikrobiologiczne.

Zna pojęcia z dziedziny mikrobiologii prognostycznej. Wymienia i opisuje jej założenia oraz zasady prognozowania zagrożeń i bezpieczeństwa mikrobiologicznego. Charakteryzuje modele prognostyczne (wzrostu, inaktywacji, zbiorcze) oraz wskazuje możliwości ich zastosowania. Objaśnia ich wady i zalety.

Umiejętności

Potrafi prawidłowo korzystać z mikroskopu świetlnego, także w wariancie z obiektywem immersyjnym – umie dobrać optymalne parametry obserwacji, usunąć podstawowe „przeszkody”.

Potrafi wykonać rozmaz mikrobiologiczny niezależnie od rodzaju materiału wyjściowego

Potrafi wybrać metodę barwienia w zależności od założonego celu analizy – proponuje modyfikacje w celu poprawienia jakości preparatu.

Dokonuje identyfikacji i klasyfikacji drobnoustrojów na podstawie obrazu mikroskopowego.

Potrafi samodzielnie i bezbłędnie wykonać prosty projekt laboratorium mikrobiologicznego.

Potrafi samodzielnie zaplanować i wykonać proste doświadczenie umożliwiające wykorzystanie drobnoustrojów do biosyntezy cennych metabolitów.

Właściwie dobiera mikroorganizm, urządzenia i metody w celu przeprowadzenia doświadczenia. Krytycznie ocenia uzyskane wyniki i potrafi je przeanalizować, wyciąga wnioski służące poprawie wydajności i udoskonaleniu procesu. Zachowuje zasady sterylności i bezpieczeństwa pracy.

Projektuje i wykonuje eksperymenty mające na celu ocenę skuteczności procesów dezynfekcji i jałowienia oraz określenie wrażliwości mikroorganizmów na te procesy. Sporządza raport z doświadczenia.

Obliczenia wykonuje bez błędów, potrafi krytycznie ocenić i zinterpretować uzyskane wyniki i zastosowaną metodę. Proponuje modyfikacje i ulepszenia.

Potrafi wymienić i scharakteryzować parametry, od których zależy proces biosyntezy oraz przeanalizować ich wpływ na jego wydajność.

Zna zasadę wykonania obliczeń, wykonuje je samodzielnie, bez błędów.

Sporządza krytyczny raport z interpretacją wyników i praktycznymi wnioskami.

Kompetencje społeczne

Ma świadomość odpowiedzialności, jaką technolog żywności bierze za produkcję zdrowej żywności. Zdaje sobie sprawę z dezaktualizowania się uzyskanych umiejętności i wiedzy i ciągłej potrzeby doskonalenia. Wykazuje inicjatywę w kierunku dokształcania i doskonalenia zawodowego.

Dostrzega i jest świadomy możliwości i zagrożeń, jakie niesie ze sobą wykorzystanie drobnoustrojów i ich produktów metabolizmu. Przypisuje im znaczącą wagę i uwzględnia w swoich działaniach.

Potrafi pracować w grupie przyjmując w niej różne role. Potrafi planować i koordynować działaniami małej grupy, przyjmuje odpowiedzialność za swoje działania.

Potrafi pracować całkowicie indywidualnie, nie wymaga nadzoru, pomocy, naprowadzania. Samodzielnie planuje prace, wykonuje zadania i interpretuje wyniki.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie.
kontakt deklaracja dostępności USOSweb 7.0.0.0-7 (2024-02-19)