Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Analiza i diagnostyka mikrobiologiczna

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: R.9s3.ADM.NM.ROSXX Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Analiza i diagnostyka mikrobiologiczna
Jednostka: Katedra Mikrobiologii
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Skrócony opis:

Celem nauczania jest zaznajomienie studentów z praktyczną praca analityczną i diagnostyczną w różnych specjalistycznych laboratoriach mikrobiologicznych. Studenci zostaną zaznajomieni z najnowszymi metodami z zakresu genetyki i biologii molekularnej stosowanych w taksonomiczno-diagnostycznych pracach analitycznych. Zaprezentuje się metody wykrywania różnych ważnych grup drobnoustrojów.Studenci poznają metody kierowania i analizowania przebiegu procesów technologicznych w produkcji różnych produktów, w których zostaną wykorzystane właściwości drobnoustrojów. Zostaną także zaznajomieni z wykonywaniem specjalistycznych badań mikrobiologicznych materiału medycznego i środowiskowego. Przedstawione zostaną sposoby weryfikacji, a także interpretacji wyników badań i analiz mikrobiologicznych badanego materiału wykonanych zgodnie z regulacjami prawnymi zawartymi w Ustawach i Rozporządzeniach RP oraz Normach Polskich i Normach Unii Europejskiej.

Pełny opis:

WYKŁADY:

Warunki pracy w laboratoriach mikrobiologicznych. Grupy ryzyka mikro-biologicznego.Metody zabezpieczania i unieszkodliwiania materiału biologicznego.Dobra technika mikrobiologiczna (DTM). Certyfikaty jakości, kontrola jakości, powtarzalność wyników, weryfikacja wyników.

Czynniki środowiskowe warunkujące występowanie i rozwój drobnoustrojów w różnych surowcach, półproduktach i wyrobach gotowych. Źródła zakażeń – wirusami, bakteriami i grzybami. Badania na nosicielstwo (bakterii, wirusów i pasożytów).

Pobór próbek do badań mikrobiologicznych, ich transport i przechowywanie. Metody hodowli drobnoustrojów do celów diagnostycznych i analitycznych oraz produkcyjnych.

Metody oznaczania liczby i biomasy drobnoustrojów. Metody bezpośrednie i metody pośrednie. Szybkie metody określania liczby drobnoustrojów, testy diagnostyczne np. API 20E., aparatura diagnostyczna (BioMerieu, Merck).

Powietrze jako źródło mikroflory; czynniki warunkujące skład aerozoli biologicznych. Metody badań stopnia zanieczyszczenia mikrobiologicznego powietrza.

Mikroflora wody. Metody analizy mikrobiologicznej wody: metody standardowe i metody z zastosowaniem pożywek nowej generacji. Wymagania mikrobiologiczne dla wody jako surowca produkcyjnego w przemyśle farmaceutycznym, spożywczym, rolnictwie i gospodarstwie domowym.

Źródła zagrożeń mikrobiologicznych w przemyśle.Higiena personelu produkcyjnego. Analiza sanitarno-higieniczna czystości cyklu produkcyjnego (System HACCP).

Mikrobiologiczne metody badania materiału klinicznego (krew, mocz oraz wymazy z gardła, nosa, ucha, pochwy, mikroflora i pasożyty w kale).

Przyczyny powstawania oporność drobnoustrojów na leki. Oznaczanie antybiotykooporności bakterii dla celów medycznych.

Procedury standardowe przy oznaczaniu przynależności systematycznej drobnoustrojów wyizolowanych z materiału środowiskowego i medycznego.

Mikroflora pomieszczeń mieszkalnych, produkcyjnych i inwentarskich ze specjalnym uwzględnieniem występowania w nich bakterii i grzybów.

Systematyka drobnoustrojów. Klucze diagnostyczne dla bakterii, promieniowców i grzybów.

Wykorzystanie najnowszych zdobyczy wiedzy z zakresu genetyki drobnoustrojów do oznaczania ich przynależności systematycznej. PCR – możliwości zastosowania w diagnostyce mikrobiologicznej.

Broń biologiczna. Źródła i przyczyny zagrożeń ze strony terrorystów. Bioterroryzm i agroterroryzm. Podstawy szybkiej diagnostyki skażenia bioterrorystycznego.

Procedury ustanawiania oraz sposoby korzystania i postępowania z Normami Polskimi, Normami Unii Europejskiej.

ĆWICZENIA:

Zasady bezpieczeństwa i Higieny pracy w laboratorium mikrobiologicznym

Podział metod analizy mikrobiologicznej

Zasady doboru metod badawczych.

Analiza mikrobiologiczna wody (met.filtracyjna) zgodnie z aktualnymi rozporządzeniami

Analiza mikrobiologiczna powietrza.

Mikroflora mięsa. Bakterioskopowa ocena czystości mięsa.

Analiza mikrobiologiczna produktów spożywczych (na przykładzie mąki wg standardów ICC)

Badanie czystości: rąk, powierzchni, opakowań. Pobór wymazów do badań.

Badanie skażenia mykologicznego podłóż gruntowych i innych materiałów

Izolacja czystych kultur bakterii w celach diagnostycznych – pasażowanie po wieloboku

Izolacja czystych kultur grzybów na podłoża hodowlane i diagnostyczne

Ocena wykonanej izolacji czystych kultur bakterii i grzybów.

Podstawy diagnostyki bakterii i promieniowców - zgodnie z zaleceniami kluczy diagnostycznych.

Zasady oznaczanie przynależności systematycznej grzybów - zgodnie z zaleceniami kluczy diagnostycznych.

Podstawowe procedury w diagnostyce klinicznej

Statystyka przedmiotu:

1. Liczba godzin oraz punktów ECTS - przedmiot obowiązkowy Godziny: -; ECTS: -

2. Liczba godzin oraz punktów ECTS - przedmiot do wyboru Godziny: 50; ECTS: 2

3. Łączna liczba godzin oraz punktów ECTS, którą student uzyskuje poprzez bezpośredni kontakt z nauczycielem akademickim (wykłady, ćwiczenia, seminaria....) Godziny: 20; ECTS: 0,8

4. Łączna liczba godzin oraz punktów ECTS, którą student uzyskuje na zajęciach praktycznych np. laboratoryjne, projektowe, terenowe, warsztaty Godziny: 10; ECTS: 0,4

5. Przewidywany nakład pracy własnej (bez udziału prowadzącego lub z udziałem w ramach konsultacji) konieczny do realizacji zadań programowych przedmiotu. Godziny: 30; ECTS: 1,2

Literatura:

Pepper I.L., Gerba C.P., Brendecke J.W.: Environmental Microbiology – A Laboratory Manual. Academic Press, San Diego 1995

Manza de la L.M., Pezzlo M.T., Baron E.J.: Color Atlas of Diagnostic Microbiology. Mosby. St. Luis 1997.

Szewczyk E.M.: Diagnostyka bakteriologiczna. PWN, Warszawa 2005

Przondo-Mordawska A. (tłum.): Podstawowe procedury laboratoryjne w bakteriologii klinicznej. PZWL, Warszawa 2005

Mahon C.R., Lehman D.C., Manuselis G.: Textbook of Diagnostic Microbiology. Elsevier,

St.Luis 2007

L.M. de la Maza, M.T. Pezzlo, E.J.Baron: Color atlas of diagnostic microbiology. Mosby. St. Louis. 1997

Holt J.G. (ed) 1994. Bergey’s Manual of Determinative Bacteriology. 9-th edition, Williams & Wilkins, Baltimore .

Holt J.G. (ed) 1989. Bergey’s Manual of Systematic Bacteriology. Vol. 1-4, Williams & Wilkins, Baltimore.

Domsch K.H., Gams W.: 1972. Fungi in Agricultural Soils. T.&A. Constable Ltd., Edinburgh

Domsch K.H, Gams W, Anderson T.H. 2007. Compendium of Soil Fungi. 2nd ed. Germany: IHW-Verlag & Verlagsbuchhandlung.

Fassatiova O.: 1983. Grzyby mikroskopowe w mikrobiologii technicznej. Wyd. Naukowo-Techniczne, Warszawa

Gilman J.G.: 1975. A manual of Soil Fungi, Press Ames, Iowa

Klich.M.A. 2001. Identification of Common Aspergillus Species. Centraalbureau voor Schimmelcultures. Utrecht.

Krzyściak P., Skóra M., Macura A.B.: 2011. Atlas grzybów chorobotwórczych człowieka. Medpharm. Wrocław.

Raper K.B., Fennell D.J.: 1965. „The Genus Aspergillus”, The Williams and Wilkins Company, Baltimore

Raper K.B., Thom C.H., Fennell D.J.: 1968., „A Manual of the Penicillia”, The Williams and Wilkins Company, Baltimore

Samson, R.A., Pitt J.I. (ed.), Advances in Penicillium and Aspergillus systematics. Plenum Press, New York, N.Y. 1985

St-Germain G., Summerbell R. Identyfying Filamentous Fungi. Star, Belmont 1996.

Efekty uczenia się:

Wiedza

1. Student posiada ogólną wiedzę z zakresu analizy mikrobiologicznej i podstawowe wiadomości z zakresu diagnostyki laboratoryjnej

2. Zna podstawowe zasady postępowania z materiałem zawierającym drobnoustroje - w tym z materiałem klinicznym.

Umiejętności

1) Potrafi wyszukać odpowiednie rozporządzenia oraz normy i w oparciu o nie dobrać metodę badawczą do analizowanego materiału

2) Samodzielnie posługuje się aparaturą i sprzętem laboratoryjnym

3) Student potrafi wykonać podstawowe mikrobiologiczne analizy ilościowe i jakościowe różnych próbek oraz zinterpretować uzyskane wyniki.

Kompetencje społeczne

1. Organizuje pracę w małym laboratorium celem wykonania podstawowych analiz ilościowych

2. Wykorzystuje zdobytą wiedzę z zakresu analizy mikrobiologicznej i potrafi ją połączyć z innymi dyscyplinami naukowymi, takimi jak: biologia molekularna, genetyka czy biotechnologia.

Metody i kryteria oceniania:

Warunkiem uzyskania zaliczenia z ćwiczeń jest obecność i czynny udział w zajęciach laboratoryjnych. Na bieżąco oceniane są umiejętności praktyczne studenta oraz - na koniec zajęć - wiedza teoretyczna.

Przewidziane jest ustne zaliczenie przedmiotu.

--

1. Ocena niedostateczna (2,0): wystawiana jest wtedy, jeśli w zakresie co najmniej jednej z trzech składowych (W, U lub K) przedmiotowych efektów kształcenia student uzyska mniej niż 50% obowiązujących efektów dla danej składowej.

2. Ocena dostateczna (3,0): wystawiana jest wtedy, jeśli w zakresie każdej z trzech składowych (W, U lub K) efektów kształcenia student uzyska przynajmniej 50% obowiązujących efektów dla danej składowej.

3. Ocena ponad dostateczna (3,5): wystawiana jest na podstawie średniej arytmetycznej z trzech składowych (W, U lub K) efektów kształcenia (średnio 61-70%).

4. Podobny sposób obliczania ocen jak przedstawiony w pkt. 3 przyjęto dla ocen dobrej (4,0 - średnio 71-80%), ponad dobrej (4,5 - średnio 81-90%) i bardzo dobrej (5,0 - średnio >90%).

UWAGA: Prowadzący zajęcia, na podstawie stopnia opanowania przez studenta obowiązujących treści programowych danego przedmiotu, w oparciu o własne doświadczenie dydaktyczne, formułuje ocenę, posługując się podanymi wyżej kryteriami formalnymi.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie.