Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Użytkowanie koni w agroturystyce

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: R.7s.UK.SI.RROXX.H Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Użytkowanie koni w agroturystyce
Jednostka: Wydział Hodowli i Biologii Zwierząt
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Skrócony opis:

Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z zasadami użytkowania koni w agroturystyce. Podczas zajęć zostaną omówione zagadnienia związane z przygotowaniem koni do różnych form użytkowania w szeroko pojętej agroturystyce. Przedstawione zostaną uwarunkowania psychiczne koni umożliwiające ich użytkowanie w relacjach z człowiekiem. Podczas zajęć omówione zostaną zasady użytkowania rekreacyjnego w zakresie jeździectwa, użytkowania zaprzęgowego a także użytkowania dla przyjemności oraz zapoznania turystów z budową koni i funkcjami jakie mogą spełniać w agroturystyce a także z behawiorem ogólnym. Zostaną też omówione zasady bezpieczeństwa i higieny które wynikają z obowiązujących przepisów prawnych.

Pełny opis:

WYKŁADY

1-2 - Idea i cele użytkowania koni w agroturystyce

3-4 - Budowa anatomiczno – topograficzna koni uwzględniająca obszary ciała o szczególnej istotności w aspekcie użytkowania rekreacyjnego.

5-6 - Funkcje fizjologiczne narządów wzroku, węchu, słuchu, dotyku których poznanie warunkuje poprawność w zakresie komunikacji koń – człowiek

7-8 -Budowa i funkcje narządu ruchu konia jako podstawowego narządu eksploatacji w rekreacji i turystyce.

9-10 -Zasady pielęgnacji skóry, kopyt oraz obchodzenia się z koniem w spoczynku oraz podczas użytkowania wierzchowego i zaprzęgowego.

11-12- Podstawowe elementy zoopsychologii stosowanej

13-15- Różnorodność form użytkowania koni selekcjonowanych do różnych form użytkowania w turystyce i rekreacji z zachowaniem zasad bezpieczeństwa ludzi i zwierząt w relacjach bezpośrednich.

ĆWICZENIA

1-3 - Ocena budowy anatomo - topograficznej konia warunkująca jego użytkowanie w turystyce jeździeckiej lub zaprzęgowej. Praca wykonana w zespołach trzyosobowych. Ocena opisu elementów anatomotopograficznych tułowia i kończyn.

4-7 - Ocena praktyczna funkcji fizjologicznych narządów węchu, wzroku, słuchu i dotyku koni. Praca wykonana w zespołach trzyosobowych. Opisowa ocena reaktywności koni na kontakt z człowiekiem.

8-10 - Ocena praktycznych aspektów pielęgnacji koni z uwzględnieniem powierzchni ciała, ścięgien stawów i kopyt. Praca wykonana w zespołach trzyosobowych. Ocena sprawozdania opisowego i efektów praktycznych.

11-14- Planowanie użytkowania koni dla grup młodzieży pobierającej naukę obchodzenia się z końmi oraz podstaw jeździectwa. Praca wykonana w zespołach dwuosobowych. Ocena planu użytkowania koni w szkołach jeździeckich.

15-17- Planowanie użytkowania koni w jeździectwie – agroturystyka na nizinach. Praca w zespołach czteroosobowych. Ocena planu użytkowania jeździeckiego na nizinach.

18-20- Planowanie użytkowania koni w zaprzęgach kołowych oraz zimowych (sanie, kuligi). Praca w zespołach czteroosobowych. Ocena planu organizacji zaprzęgów konnych.

21-24- Planowanie użytkowania koni w zakresie różnych form hipoterapii (terapia ruchowa, psychoterapia) zależnie od stopnia ograniczonej sprawności człowieka. Praca w zespołach dwuosobowych. Ocena planu zaproponowanej formy terapii na odpowiednio dobranych koniach.

25-27- Ocena możliwości eksploatacyjnych zwierząt użytkowych w różnych formach rekreacji. Praca indywidualna. Ocena sprawozdania z wykonanego zadania.

28-30- Projektowanie obiektów agroturystycznych użytkujących konie w zakresie różnych form turystyki, rekreacji i rehabilitacji. Praca wykonana w zespołach dwuosobowych. Ocena projektów wielowariantowych.

Statystyka przedmiotu:

1. Liczba godzin oraz punktów ECTS - przedmiot obowiązkowy Godziny: -; ECTS: -

2. Liczba godzin oraz punktów ECTS - przedmiot do wyboru Godziny: 50; ECTS: 2

3. Łączna liczba godzin oraz punktów ECTS, którą student uzyskuje poprzez bezpośredni kontakt z nauczycielem

akademickim (wykłady, ćwiczenia, seminaria....) Godziny: 30; ECTS: 1,2

4. Łączna liczba godzin oraz punktów ECTS, którą student uzyskuje na zajęciach praktycznych np. laboratoryjne,

projektowe, terenowe, warsztaty Godziny: -; ECTS: -

5. Przewidywany nakład pracy własnej (bez udziału prowadzącego lub z udziałem w ramach konsultacji) konieczny do

realizacji zadań programowych przedmiotu. Godziny: 20; ECTS: 0,8

Literatura:

Podstawowa:

1. Chałucha J., Chrzanowski Sz., Oleksiak S. Chów, hodowla i użytkowanie koni, SGGW, Warszawa 1991.

2. Krzemień P.M. Górska turystyka jeździecka. Wyd. „Ostoja” Kraków, 2002.

3. Krzemień P.M., Kario W. Hucuły, konie połonin, Kraków 1992.

4. Lihs-Rakowska H. Konie w gospodarstwach agroturystycznych. Wyd. WODR Bratoszewice Oddział Kościerzyn 2000.

5. Łuszczyński J., Kulisa M., Pieszka M., Długosz B., Chodur Ł. Rekreacja konna jako jedna z ofert gospodarstw agroturystycznych w wybranych regionach polski południowo-wschodniej. Roczn. Nauk. Zoot., Supl., z. 18 (2003), 159-162.

6. Wyżnikiewicz - Nawracała A. Jeździectwo w rozwoju motorycznym i psychospołecznym osób niepełnosprawnych. Wyd. AWFiS, Gdańsk 2002.

7. Kosiniak-Kamysz K., Woźny K., Mudry A., Łuszczyński J. Czynniki sprzyjające rozwojowi turystyki, rekreacji i rehabilitacji na obszarach południowo-wschodniej Polski, Wyd. GWSH, Katowice 2008.

8. Bielański M., Długosz B., Kosiniak-Kamysz K. Turystyka konna na wybranych obszarach chronionych w Polsce i Irlandii. Zesz. Nauk. GWSH, Katowice 2010.

Uzupełniająca:

1. Zootechnika tom I, II, III. Praca zbiorowa pod red. Hoszczurak S. Wyd. PWRiL, W-wa, 1985.

2. Nowicki B., Zwolińska-Bartczak I. Zachowanie się zwierząt gospodarskich. Wyd. PWRiL W-wa, 1983.

3. Bobek S. Wykłady z fizjologii zwierząt domowych. Skrypt dla szkół wyższych, AR w Krakowie 1989.

4. Chałucha J., Chrzanowski Sz., Oleksiak S. Chów, hodowla i użytkowanie koni, SGGW, Warszawa 1991.

Efekty uczenia się:

Wiedza:

1. Zna zasady i formy użytkowania koni w agroturystyce.

2. Zna podstawowe warunki obchodzenia się z końmi w różnych okolicznościach oraz sposoby pielęgnacji skóry i kopyt koni użytkowanych w jeździectwie i zaprzęgach.

3. Charakteryzuje różnorodność form hipoterapii zależnie od stopnia niepełnosprawności człowieka.

Umiejętności:

1. Ocenia praktyczne aspekty wykorzystania koni w zakresie wielu możliwości użytkowych.

2. Ocenia przygotowanie osób do korzystania z usług agroturystycznych z wykorzystaniem koni.

3. Planuje użytkowanie koni w jeździectwie.

Kompetencje społeczne:

1. Rozwiązuje postawione zadania samodzielnie lub w zespole.

2. Rozumie potrzeby społeczne ze strony usługodawców i usługobiorców zainteresowanych końmi.

3. Rozumie istotę kształcenia ustawicznego w zakresie dyscyplin związanych z użytkowaniem koni w agroturystyce.

Metody i kryteria oceniania:

Oceny formujące (ćwiczenia)

1. Wyznacznikiem oceny będzie efektywność i organizacja zespołu jak też umiejętność korzystania z materiałów źródłowych.

2. Oceny będą formułowane za wykonane zadanie indywidualne i zespołowe w oparciu o sprawozdania z ćwiczeń.

3. Ocenione zostaną prace wykonane oraz kolokwium.

Ocenę końcową będzie stanowić średnia z ocen formujących.

Wykłady

Ocenę podsumowującą stanowią wyniki z egzaminu pisemnego obejmującego całość wiedzy przedstawionej na wykładach i ćwiczeniach.

1. Ocena niedostateczna (2,0): wystawiana jest wtedy, jeśli w zakresie co najmniej jednej z trzech składowych (W,

U lub K) przedmiotowych efektów kształcenia student uzyska mniej niż 50% obowiązujących efektów dla danej

składowej.

2. Ocena dostateczna (3,0): wystawiana jest wtedy, jeśli w zakresie każdej z trzech składowych (W, U lub K)

efektów kształcenia student uzyska przynajmniej 50% obowiązujących efektów dla danej składowej.

3. Ocena ponad dostateczna (3,5): wystawiana jest na podstawie średniej arytmetycznej z trzech składowych (W, U

lub K) efektów kształcenia (średnio 61-70%).

4. Podobny sposób obliczania ocen jak przedstawiony w pkt. 3 przyjęto dla ocen dobrej (4,0 - średnio 71-80%),

ponad dobrej (4,5 - średnio 81-90%) i bardzo dobrej (5,0 - średnio >90%).

UWAGA: Prowadzący zajęcia, na podstawie stopnia opanowania przez studenta obowiązujących treści programowych

danego przedmiotu, w oparciu o własne doświadczenie dydaktyczne, formułuje ocenę, posługując się podanymi wyżej

kryteriami formalnymi.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie.