Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Zagrożenia agroekosystemów turystyką wiejską

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: R.2s.ZATW.SM.RROTX Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Zagrożenia agroekosystemów turystyką wiejską
Jednostka: Katedra Chemii Rolnej i Środowiskowej
Grupy: Rolnictwo, sp. agroturystyka, 2 sem. II stopień, stacj. obowiązkowe
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: (brak danych)
Skrócony opis:

Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z zagrożeniami środowiska i agroekosystemów, jakie pociąga za sobą turystyka wiejska.

W czasie zajęć zostaną omówione warunki przyrodnicze mające znaczenie w rozwoju agroturystyki, zmiany w użytkowaniu ziemii, dostosowanie gospodarstwa, zagrożenia powodowane przez działalność bytową i rekreacyjną człowieka, parametry oceny jakości środowiska oraz organizmy wskaźnikowe wykorzystywane w tej ocenie, sposoby minimalizacji zagrożeń agroekosystemów.

Pełny opis:

Wykłady:

1. Wymagania dotyczące zaliczenia. Rodzaje turystyki i powodowane przez nie zagrożenia.

2-3. Zmiany w użytkowaniu ziemi, znaczenie warunków przyrodniczych w rozwoju agroturystyki, znaczenie obszarów chronionych.

4-5. Zagrożenia środowiska presją turystyki wiejskiej - erozja gleby, zagrożenia szaty roślinnej, rozprzestrzenianie się organizmów kwarantannowych i inwazyjnych, udeptywanie gleby, nartostrady.

6-7. Pozytywne aspekty rozwoju turystyki wiejskiej dla agroekosystemów (uprawa ziół, siew mieszany, biologiczna ochrona roślin).

8-9. Zagrożenia środowiska presją turystyki - rozwój infrastruktury turystycznej, ruch pojazdów mechanicznych, hałas, odpady, zagrożenia społeczne.

10. Kryteria oceny zawartości substancji szkodliwych emitowanych z obszarów rolniczych/wiejskich objętych agroturystyką do powietrza i wód.

11-12. Kryteria oceny zawartości substancji szkodliwych emitowanych do gleby z materiałów dopuszczonych do stosowania w rolnictwie ekologicznym oraz z działalności agroturystycznej gospodarstw.

13. Ważniejsze biowskaźniki roślinne i zwierzęce stosowane w ocenie jakości agroekosystymów.

14. Elementy zrównoważonego rozwoju w działalności gospodarstwa agroturystycznego.

15. Nowe tendencje dotyczące zagrożeń środowiska oraz potrzeb ciągłego aktualizowania wiedzy.

Ćwiczenia:

1-2. Działania minimalizujące zagrożenia agrosystemów turystyką stosowane w uprawach roślin - dobór roślin, uprawa współrzędna, profilaktyka w ochronie roślin i środowiska.

3-4. Projektowanie ogrodów przydomowych z uwzględnieniem walorów użytkowych oraz ochrony przed agrofagami. Ocena projektu.

5-7. Działania minimalizujące zagrożenia turysty działalnością gospodarstwa - ocena występowania zoonoz i antoponozoonoz. Inwazje pasożytnicze w Polsce (meszki, kleszcze, pluskwy, wszy, pchły, robaki, pierwotniaki).

8-9. Oszacowanie ładunku substancji szkodliwych emitowanych z działalności agroturystycznej. Ocena projektu.

10. Oszacowanie wymogów technicznych dla gospodarstwa wiejskiego prowadzącego działalność agroturystyczną.

11-12. Ocena infrastruktury technicznej ochrony środowiska na terenie gminy - odpady, ścieki, segregacja. Ocena projektu.

13-15. Ocena stanu środowiska przyrodniczego w wybranych gminach o dużym nasileniu ruchu turystycznego. Ocena projektu.

Literatura:

Boczek J. 1992. Niechemiczne metody ochrony roślin. Wyd. SGGW Warszawa.

Hełdak M., Szczepański J. 2011. Wpływ rozwoju turystyki na transformację krajobrazu wsi Białka Tatrzańska. Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich, Nr 1/2011, 151–161 [dostępne online].

Jędrzejczyk I. 1995. Ekologiczne uwarunkowania i funkcje turystyki, Wydawnictwo Śląsk, Katowice.

Kassenberg A. (kier.) 2006. Zaktualizowana prognoza oddziaływania na środowisko projektu strategii rozwoju turystyki na lata 2007-2013. Instytut na rzecz Ekorozwoju.

Myga-Piątek U., Jankowski G. 2009. Wpływ turystyki na środowisko przyrodnicze i krajobraz kulturowy – analiza wybranych przykładów obszarów górskich. Problemy Ekologii Krajobrazu, XXV, 27-38 [dostępne online]

Poskrobko B., Poskrobko T., Skiba K. 2007. Ochrona biosfery. PWE Warszawa.

Steller G. 1993. Choroby i szkodniki roślin ozdobnych w ogrodzie. Oficyna Wyd. Multico, Warszawa.

Sznajder M. 2005. Agroturystyka. PWE, Warszawa.

Zaręba D. 2010. Ekoturystyka. Wyd. Nauk. PWN, Warszawa.

Opracowania statystyczne GUS - dostępne na ćwiczeniach.

Opracowania tematyczne z serii Biblioteka Monitoringu Środowiska.

Raporty okresowe oraz aktualne informacje o stanie środowiska opracowane przez GIOŚ i WIOŚ - dostępne na ćwiczeniach.

Efekty uczenia się:

wiedza:

- student zna zagrożenia środowiska wywołane presją turystyki wiejskiej oraz zaawansowane metody minimalizacji zagrożeń wynikających z działalności bytowej i rekreacyjnej człowieka,

- charakteryzuje czynniki abiotyczne i biotyczne warunkujace funkcjonowanie organizmów w agroekosystemach,

umiejętności:

- dostrzega związki przyczynmowo-skutkowe zachądzące w przyrodzie w świecie ożywionym i nieożywionym,

- posiada umiejętności przygotowania wystąpień ustnych w języku polskim z zakresu treści nauczania powiązanych z kierunkiem studiów,

kompetencje społeczne:

- rozumie potrzebę ustawicznego podnoszenia kwalifikacji,

- jest wrażliwy na zachowanie naturalnych zasobów środowiska rolniczego

- rozumie potrzebę ustawicznego podnoszenia kwalifikacji.

Metody i kryteria oceniania:

Oceny formujące (ćwiczenia):

1. Oceny za sporządzenie projektu ogrodu użytkowego, w tym uzasadnienie doboru roślin, metod ochrony.

2. Oceny projektów wykonywanych podczas zajęć.

3. Aktywność w dyskusji.

Ocena końcowa: średnia ocen formujących uzyskanych na zajęciach.

Oceny formujące (wykłady):

1. Zaliczenie na ocenę za prezentację ustną indywidualną lub grupową.

2. Oceny za umiejętność wypowiedzi ustnej, wyciąganie wniosków oraz zaangażowanie w dyskusji.

Ocena końcowa: średnia ocen formujących.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie.