Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Anatomia roślin

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: H.ANARO.SL.HZOBX.R Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Anatomia roślin
Jednostka: Katedra Hodowli Roślin i Nasiennictwa
Grupy: Biologia stosowana 2 sem. obowiązkowe
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Skrócony opis:

Celem kursu jest przedstawienie budowy anatomicznej organów ciała mszaków, paprotników i roślin nasiennych w kontekście ich funkcjonowania i wykształcenia przystosowań do zajmowania zróżnicowanych siedlisk.

Przedmiot obejmuje następujące treści merytoryczne:

Przegląd metod badawczych stosowanych w anatomii roślin. Filogeneza tkanek roślinnych. Charakterystyka diagnostycznych cech anatomii mszaków, paprotników i roślin nasiennych. Omówienie współczesnych poglądów na teorię telomową i stelarną. Identyfikacja kluczowych cech anatomicznych umożliwiających zasiedlanie roślinom rozmaitych siedlisk. Student nabywa umiejętność samodzielnego wykonywania podwójnie barwionych roślinnych preparatów anatomicznych oraz zdolność do ich prawidłowej analizy.

Pełny opis:

Wykłady:

(1 wykład jednogodzinny; 7 wykładów dwugodzinnych)

1. Cele i zadania anatomii roślin. Przegląd metod badawczych.

2. Filogeneza tkanek roślinnych. Budowa anatomiczna pierwszych organowców.

3. Anatomia paprotników.

4. Anatomia roślin nagozalążkowych.

5-6. Wybrane aspekty anatomii roślin okrytonasiennych.

7. Filogeneza organów roślinnych. Współczesne poglądy na teorię telomową i teorię stelarną .

8. Anatomiczne przystosowania w budowie roślin do zajmowania zróżnicowanych siedlisk.

Ćwiczenia laboratoryjne: (10 ćwiczeń po 3 godziny)

1. Pierwsze plechy tkankowe i układ tkanek u najprostszych organowców

Ćwiczenia obrazują drogę ewolucyjną od plechy do organu rośliny lądowej oraz minimalne wyposażenie tkankowe u najprostszych form roślinnych.

2. Budowa anatomiczna łodyg paprotników.

Zwrócenie uwagi na komplikację budowy anatomicznej walca osiowego paprotników oraz na różne występujące w tej grupie roślin rodzaje ksylemu.

3. Budowa anatomiczna pędów roślin nagozalążkowych

Zasadnicza część ćwiczeń poświęcona jest na anatomiczne studium ksylemu, dające pogląd na rzeczywiste kształty komórek przewodzących i ich funkcjonowanie.

4. Typy przyrostu wtórnego u roślin dwuliściennych oraz nietypowy przyrost wtórny u roślin jednoliściennych

Pokazanie na bazie analizy anatomicznej jednego z najważniejszych procesów rozwojowych roślin.

5. Budowa wybranych struktur anatomicznych.

Zwrócenie uwagi na interesujące z anatomicznego punktu widzenia przykłady roślin.

6. Cechy przystosowawcze roślin zajmujących zróżnicowane siedliska. Część pierwsza – sklerofity, sukulenty, hydrofity, helofity i higrofity.

Analiza wybranych cech anatomicznych umożliwiających bytowanie w środowisku ubogim w wodę oraz występowanie w środowisku wodnym, bagiennym i wilgotnym.

7. Cechy przystosowawcze roślin zajmujących zróżnicowane siedliska. Część druga – epifity, rośliny pasożytnicze i owadożerne.

Analiza wybranych cech anatomicznych umożliwiających epifityzm, pasożytnictwo i owadożerność.

8. Barwienie podwójne przekrojów anatomicznych. Część pierwsza – barwienie błękitem alcjanowym i safraniną. Samodzielne wykonanie przez studenta prawidłowo zabarwionych preparatów.

9. Barwienie podwójne przekrojów anatomicznych. Część druga – barwienie czerwienią Kongo i zielenią metylenową.

Samodzielne wykonanie przez studenta prawidłowo zabarwionych preparatów.

10. Selekcja preparatów wykonanych na ćwiczeniach wcześniejszych. Zaliczenie ćwiczeń.

Student przedstawia do oceny po dwa najlepsze preparaty wykonane na ćwiczeniach 8 i 9, a następnie pisze krótki test zaliczeniowy.

Literatura:

Braune W., Leman A., Taubert H. 1975. Praktikum z anatomii roślin. PWN, Warszawa

Cebrat J. 2007. Atlas anatomii roślin. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, Wrocław

Esau K. 1973. Anatomia roślin. PWRiL, Warszawa,

Gorczyński T. 1983. Ćwiczenia z botaniki. PWN, Warszawa

Hejnowicz Z. 2002. Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Organy wegetatywne. PWN, Warszawa

Malinowski E. 1978. Anatomia roślin. PWN, Warszawa

Pałczyński A., Jasnowska J. 1993. Atlas botaniczny – ćwiczenia. PWN, Warszawa

Efekty uczenia się:

Po zakończeniu kursu student:

wiedza:

• dokonuje przeglądu metod badawczych stosowanych w anatomii roślin

• analizuje filogenezę tkanek roślinnych

• poznaje kluczowe cechy anatomiczne mszaków, paprotników i roślin nasiennych

• identyfikuje najważniejsze cechy budowy anatomicznej umożliwiające zasiedlanie roślinom rozmaitych siedlisk

umiejętności:

• wykonuje podwójnie barwione preparaty anatomiczne

• dokonuje prawidłowej analizy preparatów anatomicznych

kompetencje społeczne:

• uzyskuje zachętę do samodzielnego pogłębiania anatomii roślin

Metody i kryteria oceniania:

Pozytywną ocenę po przejściu kursu student uzyskuje na podstawie:

Ćwiczenia

Oceny formujące:

• ocena jakości wykonania preparatów anatomicznych z użyciem dwóch różnych metod barwienia

• ocena z zaliczenia pisemnego

Ocena końcowa: średnia ocen formujących uzyskanych na zajęciach

Wykłady

• egzamin pisemny (zadania testowe i opisowe)

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie.